กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 331 อ่า เรื่องนั้นน่ะเหรอ (ตอนจบ)
"ติ๋ง" "ติ๋ง" "ติ๋ง"
ไปตามการบอกเล่าของหลินเฟิง ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์คล้ายกับถูกดึงเข้าไปสู่วันในเวลากลางวันที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยลอยขึ้นมาเมื่อหลายร้อยปีก่อน
"ติ๋ง"
นั่นคือเสียงหยดลงมาของเลือดสดๆ
นั่นคือกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้ง
อีกทั้งยังมีกลิ่นเหม็นเน่าของซากศพที่โชยออกมาจากที่ไหนและเมื่อไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้
บนขื่อบ้าน ซากศพที่ตายไปนานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ยังคงหยดเลือดข้นคลั่กลงมาไม่ขาดสาย ทั่วทั้งท้องถนนมืดมิดไร้แสงสว่าง
ร่างไร้วิญญาณร่างแล้วร่างเล่านอนทอดระเกะระกะอยู่ตามถนน
ซากศพเหล่านี้ล้วนมีสีหน้าทุกข์ทรมานทั้งสิ้น