กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 327 เถ้ากระดูกและศพหนี่ว์โฉ่ว (1/2)
"เปลวเพลิง... ไฟไหม้ครั้งใหญ่"
ภายในโรงเตี๊ยมเล็กๆ อาจารย์เชี่ยยังคงวาดภาพอยู่ แม้แสงไฟจะไม่สว่างนัก แต่ก็ยังมองเห็นได้ชัดว่าใบหน้าของเขาเริ่มแก่ชราลง
นี่คือผลข้างเคียงจากการที่ไขมันใต้ผิวหนังและความชุ่มชื้นเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว
เป็นความเปลี่ยนแปลงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เส้นผมก็ร่วงหล่นลงมาไม่หยุด
"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"
เขาราวกับตระหนักรู้อะไรบางอย่าง
ในมือของเขา ปรากฏภาพวาดแผ่นหนึ่ง ในนั้นมีเมืองอันรกร้าง ไฟลุกโชนเสียดฟ้าบนภูเขาด้านหลัง และปีศาจมารร้ายที่ซ่อนเร้นอยู่ในความมืดมิด
ภาพทิวทัศน์อันรกร้างในยุคกลียุค