เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 320 เงาประหลาดร่างผอมสูง
"ชาตินี้ไม่เคยสร้างสมผลบุญ ใฝ่แต่เข่นฆ่าวางเพลิง
พลันปลดเปลื้องบ่วงทองจนหลุดพ้น สะบั้นโซ่หยกตรงนี้จนขาดสะบั้น
ฮ่า! คลื่นลมแม่น้ำเฉียนถังซัดสาดตามนัดหมาย วันนี้จึงรู้แจ้งว่าตัวข้าคือตัวข้า"
หลินเฟิงตื่นรู้ขึ้นมา กลายสภาพเป็นสายลมกรรโชก วายุพัดพาชายเสื้อของเขา ปลิวละลิ่วลงสู่หุบเขาย่าจื่อโกว
วิญญาณของเด็กๆ เหล่านั้นถูกพัดพาไปยังจุดที่หน้าผาถล่ม
หลินเฟิงนำวิญญาณของเด็กๆ กลับมา
เมื่อรู้คำตอบล่วงหน้าแล้วค่อยมาทำข้อสอบ เรื่องมันก็ง่ายดายเกินไปแล้ว
พอช่วยปลุกคนให้ฟื้นขึ้นมาได้สองสามคน โดยที่พ่อมดในต้นฮวยเฒ่ายังไม่ทันได้สติดี หลินเฟิงก็ตรงดิ่งเข้าสู่จุดเกิดเหตุทันที
เขาเมินภาพคนตระกูลฮุยสองสามคนที่กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดอยู่ในย่าจื่อโกว แล้วก้าวขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุดของย่าจื่อโกว มองเห็นสมบัติพุทธที่คนตระกูลฮุยตอกตรึงเอาไว้บนจุดสูงสุดเพื่อใช้ขอฝนและกราบไหว้พระพุทธองค์