เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 275 ขอบคุณ
ตอนที่ 274 ขอบคุณ
หลังจากเซี่ยสือปาเอ่ยเตือนเสร็จ เขาก็นั่งแหมะลงกับพื้นพลางร้องโอดโอย ไม่หลงเหลือท่าทีห้าวหาญเปี่ยมบารมีก่อนหน้านี้อีกต่อไป
ราวกับภาพก่อนหน้านั้น ล้วนเป็นเพียงการเสแสร้งแกล้งทำเพื่อแสดงให้ศาสตราจารย์หานดูเท่านั้น
เขาพิงหลังกับกำแพงดิน สภาพเหมือนมะเขือโดนน้ำค้างแข็ง เหมือนแตงกวาเหี่ยวแดด เลือดสดจำนวนมากไหลทะลักออกมาจากบาดแผล แต่เขากลับไม่สนใจแม้แต่น้อย ควักบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่งจากข้างตัว พอล้วงกระเป๋าดูก็สบถด่าออกมาคำหนึ่ง
ไม้ขีดไฟเปียกหมดแล้ว ใช้การไม่ได้
เลือดของเขาไหลทะลักอย่างไม่อาจควบคุม มันไหลคดเคี้ยวออกมาจากใต้ร่าง ราวกับดอกไม้ที่ผลิบานและออกผล
คนไร้หัวใจมีชีวิตอยู่ได้จริงหรือ ทว่าสิ่งที่เซี่ยสือปาเพิ่งถามไปก็คือ คนไร้หัวใจอยู่ได้ไหม เขาไม่ได้ถามสักคำว่าตัวเองมีเลือดไหลออกมาหรือเปล่า
ดินทรายปนโคลนสีเหลืองของที่นี่มีความสามารถในการซึมซับน้ำชั้นยอด พลังดูดซับน้ำสูงยิ่ง
เลือดเพิ่งจะไหลออกมาก็ถูกดูดซับไปจนหมดสิ้น ทว่าเซี่ยสือปากลับราวกับถุงเลือด เลือดทั่วทั้งร่างมีมากมายนับไม่ถ้วน กระทั่งสมุดบันทึก บุหรี่ และไม้ขีดไฟที่อยู่ข้างตัวต่างก็เปียกชุ่มจนพองยุ่ย