เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 264 เซี่ยสือปา หวังว่าปู่ผมคงไม่ได้ตาบอดนะ (1/4)
หลินเฟิงมีเหตุผลพอที่จะสงสัยว่าเซี่ยสือปาคนนี้น่าจะเคยอ่านหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นมาก่อน ลายเส้นแต่ละขีดแต่ละสายล้วนมีเงาของการ์ตูนแฝงอยู่ทั้งสิ้น
"สายฟ้า" ก็เป็นเช่นนี้
"โรงเตาเผากวานซานเหยา" ก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน
เมื่อมองดูสิ่งที่เรียกว่า "โรงเตาเผากวานซานเหยา" นี้ หลินเฟิงก็ค่อยๆ พลิกไปอีกหน้าอย่างระมัดระวัง เพื่อให้แน่ใจว่าตนไม่ได้มองผิดไป
ภาพ "โรงเตาเผากวานซานเหยา" ที่เซี่ยสือปาวาดขึ้น แท้จริงแล้วก็คือภาพตรงหน้านี้นี่เอง
รอยริ้วลมหลายสายด้านบนล่างสื่อถึง "การเคลื่อนที่" ส่วนด้านล่างนั้นกลับเป็นมวลสารที่ดูเหมือนช็อกโกแลตละลาย อ่อนยวบยาบไร้รูปทรง บนเขายังมีบางสิ่งไหลเยิ้มย้อยลงมา
แทนที่จะบอกว่านี่คือสิ่งปลูกสร้างของโรงเตาเผา มิสู้บอกว่าสิ่งนี้ดูเหมือนเค้กบาสก์ที่สัดส่วนผิดเพี้ยนเสียยังจะดีกว่า
หลังจากยุบตัวลง เค้กชิ้นนี้ยังเผยให้เห็น "โพรงกลวง" ต่างๆ ด้านใน
ราวกับเนื้อเค้กที่หมักฟูเกินขนาดจนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์พุ่งเกินมาตรฐาน