กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 247 เทศกาลวัฒนธรรมกวนซานเหยา (1/2)
ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ที่ราบสูงดินเหลือง
หุบเหวลึกร่องธารนับพันสายตามแบบฉบับ ทั้งที่ราบสูง สันเขา เนินเตี้ย และที่ราบลุ่มริมน้ำ
เมื่อมองจากมุมสูงลงมา
ร่องรอยหลุมเหวเหล่านี้ก็ดูราวกับบาดแผลฉกรรจ์บนผืนปฐพี
ไม่กี่ปีมานี้ เส้นแนวหยาดน้ำฟ้าเคลื่อนตัวลงใต้ ส่งผลให้ทั่วทั้งที่ราบสูงดินเหลืองเริ่มเขียวชอุ่มขึ้นมา
วสันตฤดูหวนคืนสู่ผืนดิน
ทั้งต้นไทร ต้นหลิว เก๊กฮวยป่า พุทราป่า และต้นจิงเถียว พืชพรรณนานาชนิดต่างดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างทรหดบนที่ราบสูงดินเหลืองอันกว้างใหญ่ เพื่อยื้อแย่งโอกาสรอดชีวิตเพียงริบหรี่
หากเป็นคนช่างสังเกต คงสามารถนำไปเขียนบทความได้หลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการฟื้นฟูผืนดิน จัดการแหล่งน้ำ หรือภูมิอากาศและวิถีชาวบ้าน
ทว่าในยามนี้ ศาสตราจารย์หานกลับไม่มีกะจิตกะใจจะคิดถึงเรื่องพวกนี้ และเขาก็มองไม่เห็นทัศนียภาพของที่ราบสูงดินเหลืองด้วยซ้ำ