เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 243 ผมมาทวงหนี้แทนนายท่านยิน (1/2)
หลินเฟิงยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ลอบสังเกตศาลบรรพชนตระกูลหลี่ เนตรญาณเพ่งปราณที่ผสานสามเป็นหนึ่งทำให้โลกที่มองเห็นนั้นแลดูพิเศษยิ่งนัก
ทุกครั้งที่ใช้เนตรญาณเพ่งปราณ เขามักจะรู้สึกว่าโลกเบื้องหน้าที่ตนมองเห็นนั้นช่างดูไม่ค่อยสมจริงเอาเสียเลย
ราวกับมีเส้นไหมนับไม่ถ้วนกำลังร้อยโยงสิ่งต่างๆ มากมายเข้าไว้ด้วยกัน
แม้กระทั่งสีสันก็ยังพร่ามัวเลือนรางจนถึงขีดสุด
ดั่งมองบุปผาในม่านหมอก เพ่งจันทราในผืนน้ำ
ในสายตาของเขา ศาลบรรพชนตระกูลหลี่ทั้งหลังล้วนไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย
ศาลบรรพชนตระกูลหลี่ถูกห่อหุ้มด้วยสีแดงเพลิงแห่งหายนะ คล้ายโลหิตสดๆ ที่เพิ่งสาดกระเซ็นออกมา และคล้ายเปลวเพลิงผลาญฟ้าที่พร้อมจะเผาทำลายทุกสรรพสิ่งให้มอดไหม้
มันคือหนึ่งในต้นตอของความอัปมงคล
ที่กำลังดิ้นรนตะเกียกตะกายออกมาจากความมืดมิด