กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 233 เกสรนับหมื่น พระแม่เมตตา (2)
พอพูดมาถึงตรงนี้ หัวหน้าของพวกเฉวียนเค่อเจียวก็พลันรับรู้ถึงความผิดปกติ
ในตอนที่เขารู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลนั้น
ทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว
เขายกมือขึ้นกุมคอตัวเองเอาไว้
ทุกสิ่งทุกอย่างจบสิ้นลงแล้ว
เขาอ้าปากกว้างด้วยความทรมาน เลือดข้นคลั่กปนกับตะขาบเป็นๆ พลันทะลักทะลักออกจากปากของเขาไม่ขาดสาย
ต่อให้มีวิชาอาคมนับพันพันประการ
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้
ก็ไม่มีทางที่จะร่ายออกมาได้เลย