0228 บทที่ 228 ภาชนะสำริดกับดวงตาของหวังเซียงจ่าย

บทที่ 228 ภาชนะสำริดกับดวงตาของหวังเซียงจ่าย

ตรอกสายแคบยาวอันมืดทะมึน ทอดยาวไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา

หวังเซียงจ่ายมองไปยังตรอกเบื้องหน้า รู้สึกราวกับว่าภายในตรอกนั้นมีธงมนต์ผูกแขวนไว้มากมาย

ธงมนต์เหล่านี้ไม่ว่าในอดีตเคยเป็นสีอะไร

เวลานี้ต่างก็กลายสภาพเป็นสีดำคล้ำสกปรกโสมม

ทิ้งตัวพลิ้วไหวลงมาจากด้านบน

ปลิวไสวไปตามแรงลม

หวังเซียงจ่ายเงยหน้ามองขึ้นไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

อยากจะดูว่าข้างบนนั้นมีอะไรอยู่

บริเวณลำคอของหวังเซียงจ่าย พลันปรากฏแถบธงมนต์เส้นหนึ่งพุ่งลงมา ทว่าถูกหลินเฟิงกระชากหลบได้ทันท่วงที