กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 224 กานแดนใต้เซี่ยแดนเหนือ ช่างฝีมือผู้โรยรา (4k)
"ลูกไม้สุนัขจิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือแบบนี้ ฉันไม่ได้ใช้แค่ครั้งสองครั้งหรอกนะ
ทุกครั้งล้วนได้บทเรียนและความเข้าใจใหม่ๆ เสมอ
ดูออกเลยว่าแกยังใช้ไม้นี้ได้ไม่ค่อยช่ำชองเท่าไหร่
การแสดงของแกมันยังอ่อนหัดเกินไป
แกมีความเฉียบคมที่ผุดออกมาจากกระดูก แต่กลับไร้ซึ่งความสูงส่งเย่อหยิ่งทระนงตน
ความเย่อหยิ่งไม่ใช่แค่การใช้หางตามองคน
ฉันจะสอนให้ ความเย่อหยิ่งคือการไม่เห็นคนเป็นคน
อย่าไปมองว่าพวกมันเป็นมนุษย์ ให้มองคนอื่นเป็นเดรัจฉาน ไม่ต่างอะไรกับหมูกับหมา
แล้วความเย่อหยิ่งตามธรรมชาติแบบนั้น มันจะแผ่ออกมาจากทุกส่วนในร่างกายของแกเอง