เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 206 ท้องแมงมุมแปดขา
พุ่งพรวดเข้าไปในประตูทองสัมฤทธิ์
เสียงหอบหายใจดังระงม ภายในทางเดินมืดมิดคล้ายยังแฝงเร้นไปด้วยภยันตรายนับไม่ถ้วน คนกลุ่มนี้ที่อยู่ในสภาพสะบักสะบอมต่างพากันอกสั่นขวัญแขวน
หลินเฟิงจำต้องจุดเพลิงสังเวยขึ้นมาเพื่อขับไล่ความมืดมิดโดยรอบและปกป้องทุกคน
พวกเขาก้าวเข้าสู่ดินแดนอันตรายอย่างแท้จริงอีกครั้ง วัดตัวหลัวหมัวเฮอที่ถูกพระพุทธองค์ทรงรังเกียจ
เขาไม่ได้ใช้เพลิงสังเวยไปลนเผาพวกสัตว์พิษรอบด้าน ด้วยไม่ลืมบทเรียนก่อนหน้านี้ หลินเฟิงยังจำได้ดีว่าเพิ่งจะใช้เพลิงสังเวยเผางูเหลือมลายดอกวิชาถังไปจนทำให้ผู้พิทักษ์ธรรมของที่นี่ตื่นตกใจ จนสุนัขล่าเนื้อพวกนั้นต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ทั้งหมด
จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังไม่รู้เลยว่าผู้พิทักษ์ธรรมตนนี้คือตัวอะไรกันแน่
มันปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน และจากไปอย่างไร้ร่องรอยเสียงสำเนียง
เจียหม่าหลานรู้เพียงว่านี่คือผู้พิทักษ์ธรรมที่คอยปกปักรักษาที่แห่งนี้ ส่วนเป็นผู้พิทักษ์ธรรมอะไร รูปร่างหน้าตาแบบไหน เจียหม่าหลานบอกไม่ได้ อาศัยเพียงถ้อยคำสั้นๆ ที่บรรพบุรุษส่งต่อกันมาในการคาดเดาสถานที่นี้
เขารู้เพียงเรื่องเดียว