กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 202 ชนพื้นเมือง
มันคือวิชาถัง!
หลินเฟิงเห็นงูหลามยักษ์จากวิชาถังตัวนั้นทิ้งตัวลงมาจากฟากฟ้า กลืนกินตะขาบและแมงป่องบนพื้นจนเกลี้ยง ใบหน้าอันเจ็บปวดทรมานเหล่านั้นส่งเสียงร้องไห้เหมือนทารกแว่วออกมา ปกคลุมไปทั่วบริเวณ แผ่กลิ่นอายอัปมงคลออกมาเป็นระลอก และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือดูเหมือนในขณะที่มันกำลังกลืนกินสัตว์มีพิษบนพื้น มันยังวางไข่ออกมาอย่างต่อเนื่องไม่หยุด
ไข่ที่ดูคล้ายกับไข่หอยเชอรี่!
เมื่อหลินเฟิงเห็นเช่นนี้ก็เตรียมพร้อมรับมือศัตรูอยู่ตลอดเวลา แต่ใครจะรู้ว่า พอหลินเฟิงจะลงมือ งูหลามใหญ่ที่แปรสภาพมาจากวิชาถังตัวนี้กลับทำราวกับถูกแส้หวดเข้าจริงๆ รีบหลบหนีไปอย่างลนลาน
จากนั้นมันก็พัดผ่านข้างกายเขาไปราวกับสายลม มันมีความหวาดกลัวต่อหกสำเนียงเทพที่ดินของหลินเฟิงอย่างลึกซึ้งถึงกระดูกดำ พอหลินเฟิงปล่อยสำเนียงโบยตีออกมา มันจึงเผ่นหนีอย่างรวดเร็ว
หลินเฟิง "แกจะวิ่งหนีเร็วขนาดนั้นทำไมวะ!"
ทว่าถึงจะพูดไปอย่างนั้น เมื่อหลินเฟิงเห็นการเคลื่อนไหวของมันก็เริ่มครุ่นคิด