กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 177 สีดำอันเปล่งประกายหลากสี
เพลิงสังเวยค่อยๆ มอดดับลง หลินเฟิงสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่า ด้วยการแผดเผาของเพลิงสังเวยนี้ ในที่สุดเขาก็ตลบหลังเล่นงานไอ้ตัวซวยที่มาจากหนานหยางจนตายสนิท
ถ้าจะเปรียบเทียบแบบไม่ค่อยเข้าท่านัก
หลินเฟิงรู้สึกว่า ในยามนี้เมล็ดพันธุ์ชีวิตที่สองของเขา เปรียบเสมือนดาวฤกษ์ดวงหนึ่ง ดวงอาทิตย์แห่งชีวิต
รอบๆ ดวงอาทิตย์ดวงนี้ถูกห้อมล้อมด้วยดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ ซึ่งดาวเคราะห์เหล่านี้ล้วนเหมือนกับโลกที่ขาดดวงอาทิตย์ไม่ได้ เมล็ดพันธุ์ชีวิตจึงกลายเป็นบ่อเกิดแห่งชีวิต
สรรพสิ่งสร้างสรรค์อื่นๆ ล้วนดำเนินไปตามบ่อเกิดแห่งชีวิตนี้ เขาสามารถควบคุมเมล็ดพันธุ์ชีวิตที่สองให้ส่งพลังชีวิต (พลังชี่ดั้งเดิม) ไปยังเทพฟาได้
เรื่องนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
ข้อดีก็คือเส้นผมของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นอาวุธได้ชิ้นหนึ่ง ทั้งยังสอดประสานเข้ากับคาถาของตน เสียงปัว และสำเนียงโบยตีได้ในระดับหนึ่ง
ดูเหมือนว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม