0175 บทที่ 175 ซ่อนเจตนาร้าย

บทที่ 175 ซ่อนเจตนาร้าย

พอได้ยินเสียงนาฬิกาลูกตุ้มเรือนนี้ พ่อของหลี่เกาก็รู้สึกตัวชาขาล้าขึ้นมาทันที เขานึกถึงภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นที่ราวกับความฝัน มือที่ทาบอยู่บนประตูกระตุกหดกลับราวกับถูกลวก รีบเอื้อมมือไปคว้าป้ายห้อยคอ หวังจะจับมันไว้เพื่อสวดอธิษฐาน

ทว่ายังไม่ทันได้ทำตามขั้นตอน ประตูตรงหน้าก็ค่อยๆ เลือนหายไป นอกประตูนั้น เขามองเห็นศาลเจ้าโบราณที่ทั้งวังเวงและทรุดโทรม

ภายในศาลเจ้า มีมือสีเทาซีดโผล่ยื่นออกมาเต็มไปหมด ราวกับจะลากตัวเขากลับเข้าไป

พ่อของหลี่เกากรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ หันหลังวิ่งโซซัดโซเซหนีเข้าไปข้างในห้อง

ใครจะไปรู้ว่าในจังหวะนั้น เสียงระฆังจะดังรัวสนั่นขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราดยิ่งกว่าเดิม

แม้พ่อของหลี่เกาจะไม่รู้ว่าเสียงระฆังนี้หมายถึงอะไร แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงความพิโรธโกรธาที่แฝงอยู่ในเสียงนั้น

กลิ่นอายแห้งเหี่ยวผุพังโชยมาจากหน้าประตู แล้วแผ่ลามเข้ามาในห้องของเขาในพริบตา เขามองเห็นห้องตัวเองแปรเปลี่ยนเป็นสถานที่อันแปลกตา

มีเพียงบริเวณรูปสลักที่เพิ่งเชิญมาเท่านั้นที่ยังคงเหมือนเดิม

พ่อของหลี่เกาทำได้เพียงพุ่งตรงไปยังทิศทางของรูปสลัก