กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 170 กำแพงเงาร่ายรำ
บทที่ 169 กำแพงเงาร่ายรำ
หลินเฟิงยืนนิ่งไม่ไหวติง นักพรตเฒ่ามองดูหลินเฟิง สายตาเหลือบมองไปที่ข้อมือของเขาแวบหนึ่ง
จากนั้นหลินเฟิงจึงยื่นแขนออกไปตรงๆ พลางแกว่งมือซ้ายให้นักพรตดู นักพรตเฒ่าเข้าใจความหมายของเขาทันที จึงยื่นมือของตนเองออกมาให้เห็นเชือกถักหลากสีบนมือ เพื่อยืนยันว่าถูกต้องแน่แท้
เขายังคงเป็นเขาคนเดิม
ความเคลือบแคลงในดวงตาของหลินเฟิงยังไม่จางหาย เขายื่นมือออกไปชี้ที่ด้านหลังศีรษะของตนเองเพื่อส่งสัญญาณเตือนนักพรตเฒ่า นักพรตชราเข้าใจได้ในทันที เขายกมือลูบด้านหลังศีรษะของตน สีหน้าพลันหม่นหมองลงเล็กน้อย
"ไม่เป็นไร ไปกันก่อนเถอะ"
เขาเอ่ยเสียงเบาโดยไม่คิดจะอธิบายเรื่องนี้ กวาดสายตามองรอบด้านแวบหนึ่งแล้วก้าวเดินต่อไป คราวนี้หลินเฟิงเดินเคียงข้างเขา นิ้วมือของนักพรตเฒ่าวาดสะบัดประหนึ่งพู่กันเหล็กตวัดเงิน ถึงกับทิ้งร่องรอยไว้กลางอากาศได้
หลินเฟิงเหลือบมองเพียงแวบเดียว ก็เห็นว่าเขากำลังวาดแผนที่
"แท่นสู่สวรรค์"