เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 166 ขุดภูเขาสร้างสุสาน
ไม่ว่าจะเป็นหนิงไฉ่เฉินหรือสวี่เซียน ฝ่ายที่พวกเขาเผชิญหน้าก็ล้วนไม่เป็นปีศาจก็เป็นผี
แต่การต้องเผชิญหน้ากับศพเปียกเนี่ยสิ
หลินเฟิงทำใจจูบไม่ลงเด็ดขาด
ต่อให้นางจะรักษาสภาพไว้สมบูรณ์แบบแค่ไหน หลินเฟิงก็ไม่อยากจะข้องแวะอะไรกับนางทั้งนั้น
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าสิ่งนี้คือตัวตนที่นิกายซ่างชิงเหมาซานสะกดปลอบประโลมเอาไว้
เมื่อพุ่งทะยานพ้นประตูใหญ่ออกมา ประตูก็ปิดลง หลินเฟิงพลันมองเห็นถ้อยคำผีพร่ำเพ้อเรียงรายเต็มบานประตู
ด้านบนเต็มไปด้วยอักษรผี ตอนที่หลินเฟิงขึ้นเขามา ประตูใหญ่เปิดอ้ากว้าง ทว่ายามนี้เมื่อปิดสนิท หลินเฟิงถึงได้พบว่าบนประตูบานนี้เต็มไปด้วยตัวอักษรหนาทึบละลานตา ซึ่งจารึกขึ้นด้วยโลหิตสีน้ำตาลดำ
เมื่อเพ่งมองดูอย่างละเอียด ตัวอักษรเหล่านี้ล้วนเป็นอักษรแบบเดียวกับใน "คัมภีร์สาปผีเฟิงตู" แค่มองปราดเดียวก็ทิ่มแทงตาแทบขาดใจ
ถึงขั้นทำให้คนน้ำตาไหลพราก