กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 150 แย่แล้ว
ข้างนอกพวกภูตผีปีศาจเต้นระบำกันว่อน บรรดาอาจารย์หมอผีพื้นบ้านต่างพากันปิดประตูลั่นดาล ดึงผ้าห่มมาคลุมโปงแล้วนอนหลับไป
คนตระกูลหลี่ที่ไหม้เกรียมเดินอยู่บนถนน ฉากอันแปลกประหลาดพิลึกพิลั่นเช่นนี้น่าจะทำให้ผู้คนแตกตื่น ทว่าแม้แต่คนเคาะเกราะบอกยามก็ยังทำเป็นมองไม่เห็นซากศพไหม้เกรียมพวกนั้น
ยามที่ซากศพไหม้เกรียมเดินผ่าน คนบอกยามก็ยังคงเคาะเกราะไม้ในมือต่อไป หลายปีมานี้บ้านเมืองไม่สงบสุข กลางวันยังพอทำเนา พอตกกลางคืนกลับมีร้อยภูตผีออกท่องราตรี
อย่าว่าแต่คนที่ถูกเผาจนเกรียมเลย
ต่อให้เป็นสิ่งพิลึกพิลั่นยิ่งกว่านี้ เขาก็เคยเห็นมาแล้ว
ขอแค่ซากศพไหม้เกรียมไม่กินเขา เขาก็ทำเป็นมองไม่เห็น
ซากศพไหม้เกรียมเหล่านี้เดินลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอย ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนพบเห็น
เมื่อเดินผ่านตรอกแคบๆ แห่งหนึ่งที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่า
ก็มีคนมองเห็นเขา