0139 บทที่ 139 การเซ่นไหว้นอกรีต

บทที่ 139 การเซ่นไหว้นอกรีต

ท่าเรือ พรรคเฉาปังแห่งฟู่โข่ว ผู้คนพลุกพล่านหนาแน่น

ในสถานการณ์ปกติ คนที่แบกหามสินค้าที่ท่าเรือตอนกลางคืนใช่ว่าจะไม่มี เพียงแต่มีไม่มากนัก

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เป็นยามเว่ย บรรยากาศยามค่ำคืนมืดมน อายหยินลอยขึ้นมา แม้กระทั่งบนท่าเรือ ในช่วงเวลานี้ก็มีข้อห้ามอยู่ไม่น้อย

แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน

เรือลำใหญ่ลำหนึ่งจอดเทียบอยู่นอกท่าเรือ กำลังขนถ่ายสินค้าลงมา

ที่แปลกคือ บนเรือลำใหญ่นั้นทั้งลำไม่ได้จุดโคมไฟแม้แต่ดวงเดียว

เรือทั้งลำจมอยู่ใต้ความมืดมิด ดวงจันทร์สลัวรางในคืนนี้ไม่อาจส่องสว่างเรือลำนี้ได้ ผู้คนที่เข้าใกล้เรือลำนี้รู้สึกได้เพียงความวังเวงเย็นยะเยือกเสียดกระดูก

บนเรือ

มืดสนิทไปหมด