0113 บทที่ 113 หมู่บ้านนั่ว

บทที่ 113 หมู่บ้านนั่ว

วิชาข้าวสารจำแนกภูติผี เป็นวิธีที่อาจารย์สวินได้เรียนรู้มาจากซินแสหยินหยางในซู่โจว ตอนที่เขาเดินทางไป "สำรวจภาคสนาม" วัฒนธรรมแถบดินแดนประจิม

ซู่โจวตั้งอยู่ตรงรอยต่อระหว่างวัฒนธรรมจงหยวนกับวัฒนธรรมที่ราบสูง

ซินแสหยินหยางแถบนี้จึงเล่าเรียนศาสตร์ต่างๆ มาอย่างปะปนสะเปะสะปะ

จากวิถีการร่ายเวทของพวกเขา จะมองเห็นร่องรอยตกทอดของนิกายตันตระแถบประจิม เต๋าแห่งจงหยวน และวัฒนธรรมภูติผีคนทรงอันเก่าแก่

ไม่มีศาสตร์ไหนที่รู้ลึกรู้จริง แค่แตะอย่างละนิดละหน่อย

นับตั้งแต่ราชวงศ์ซ่งเป็นต้นมา

ต่อให้เป็นนักบวชหรือนักพรตที่ไม่มีใบประกาศตราตั้ง ไม่มีใบสุทธิ หรือแม้กระทั่งบุคคลสายวัฒนธรรมพื้นบ้านทั่วไป ต่างก็สามารถถูกเรียกขานว่าปรมาจารย์เวทได้ทั้งสิ้น

ซินแสหยินหยางที่ทำหน้าที่ปราบผี เรียกขวัญ ดูฮวงจุ้ย ย่อมถูกเรียกว่าปรมาจารย์เวทได้เช่นกัน

วิชาข้าวสารจำแนกภูติผี ก็คือวิธีที่ซินแสหยินหยางตามบ้านนอกในซู่โจวที่อาจารย์สวินได้พบ ใช้จำแนกความผิดปกติลี้ลับยามเดินทางรอนแรมในป่าเขาลำเนาไพร