กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 82 หลานรัก ในที่สุดแกก็มาเสียที (2/2)
เมื่อมั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนเป็น หลินเฟิงก็หมดสิ้นความกังวล มือขวาประสานมุทรา มือซ้ายยกขนานระนาบ เตรียมพร้อมจู่โจมได้ทุกเมื่อ แต่เขายังไม่ลงมือทันที
เขาวางไม้ปัดขนไก่พิงไว้ข้างกำแพง
ใบหน้าประดับรอยยิ้มเสแสร้ง หลินเฟิงเริ่มตีสนิทผูกสัมพันธ์
ท่ามกลางตรอกมืด ชายแซ่หลินยืนหยัดท่วงท่าสง่าผ่าเผย สีหน้าเคร่งขรึม เปี่ยมด้วยความสำรวมดั่งรูปเคารพ
สุ้มเสียงที่เอ่ยออกไปก้องกังวานหนักแน่น
อารมณ์ความรู้สึกที่สื่อออกมาเอ่อล้นจริงใจ
ถ้อยคำที่กล่าวซาบซึ้งกินใจจนแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่
ทิ้งระยะห่างสี่ถึงห้าเมตร หลินเฟิงเอ่ย "ผมเห็นคุณยายหน้าตาคุ้นตามาก คล้ายกับคุณยายที่ล่วงลับไปแล้วของผมเหลือเกิน ยายจ๋า คุณยายของหลาน ยายตามหาหลานเจอได้ยังไงกัน?