0046 บทที่ 46 ก้าวย่างเดียวดาย

บทที่ 46 ก้าวย่างเดียวดาย

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ สวี่เนี่ยนก็รู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

สายลมพัดเข้ามาจากนอกเต็นท์ คล้ายจะหอบเอากลิ่นหอมประหลาดชนิดหนึ่งเข้ามาด้วย

เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากลิ่นหอมนี้คืออะไร

ช่วงหลายวันมานี้ กลิ่นที่เธอได้ดมมากที่สุดก็คือกลิ่นยาฆ่าแมลง ยาไล่แมลง น้ำหอมฮวาหลู่สุ่ย และยาหม่องน้ำ

กับกลิ่นโปรตีนเน่าเปื่อย

กลิ่นพรรค์นี้ สวี่เนี่ยนไม่อยากจะนึกถึงเลยจริงๆ มันชวนคลื่นไส้เกินไป

นิยายเรื่องนี้เผยแพร่เป็นที่แรกบนโลกออนไลน์โดย twkan.com

เธอชำเลืองมองออกไปข้างนอกด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ข้างนอกวุ่นวายโกลาหล แสงไฟสว่างจ้า ละอองฝน และสายลม ในชั่วพริบตานั้น สวี่เนี่ยนพลันรู้สึกว่า ตัวเองแทบไม่รู้จักขุนเขาเซียงซีแห่งนี้เลยแม้แต่น้อย