0034 บทที่ 34 แหม พวกแกนี่เก่งแต่กับคนอ่อนแอสินะ!

บทที่ 34 แหม พวกแกนี่เก่งแต่กับคนอ่อนแอสินะ!

ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างขั้นเจ็ดกับขั้นเก้า ก็คือวิธีการประยุกต์ใช้พลัง

ขั้นเก้าเก็บเกี่ยวปราณ ขั้นแปดบำรุงปราณ ขั้นเจ็ดควบแน่นปราณ

เพราะหลินเฟิงประสานพลังร่วมกับสายลม สิ่งที่เขาควบแน่นออกมาจึงเป็นสายลม

เป็นสายลมที่แปรเปลี่ยนรูปร่างได้สารพัดนึก

และด้วยความที่เขาคุ้นเคยกับกระบี่มากกว่า หลินเฟิงจึงอาศัยพลังแห่งสายลมทำให้ตัวเองลอยตัวขึ้นมาได้ชั่วขณะประหนึ่งผู้เหินกระบี่ในนิยายเซียนเซี่ย ความคล่องตัวพุ่งทะลุขีดจำกัด

คมมีดนับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็นห่าฝนกระบี่ ร่วงกระหน่ำซัดสาดใส่ร่างของเทพโลหิตต้นไทร

บนลำต้นไทร เลือดพวยพุ่งทะลักออกมาราวกับน้ำพุ

พลอยทำให้เหล่าเครื่องเซ่นสังเวยกรีดร้องโหยหวนจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจไปด้วย

การติดคริติคอลของ [พิโรธแห่งเทพขุนเขา] ไม่ได้เหมือนในเกมที่มีตัวเลขตัวเบ้อเริ่มลอยขึ้นมาบนหัวศัตรู