กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 26 จิตใจปลอดโปร่ง เส้นทางต้องไปต่อ!
นี่มันทำเอาหาหัวไม่เจอของแท้ (ทางกายภาพ)
หลินเฟิงออกจากเกม ถอดหมวกกันน็อกวางลง แล้วนั่งเหม่อ
มองไม่ทันว่าศัตรูคือใคร แต่ดูจากพฤติกรรมเด็ดหัวคนแล้ว อีกฝ่ายน่าจะเป็นคนตัวสูงมาก
เรื่องความสูง หลินเฟิงลองกะดู อย่างน้อยก็ต้องสูงพอๆ กับโอนีล
เผลอๆ อาจจะล่ำกว่าโอนีลเสียอีก
แน่นอนว่าทั้งหมดนี้อยู่บนสมมติฐานที่ว่า คนๆ นี้เป็นแค่ชายร่างยักษ์ธรรมดาที่ไม่มีปัจจัยลี้ลับอะไรแฝงอยู่ และใช้แค่พละกำลังทางกายภาพเพียวๆ ในการบิดหัวคนให้หลุดออก ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นก็คงต้องมีพลังแขนมหาศาล
แต่ถ้ามีพลังลี้ลับเข้ามาเกี่ยว ตรรกะความคิดแบบปกติทั่วไปก็คงใช้ไม่ได้แล้ว
ไม่อย่างนั้น ถ้าเป็นค้อนคู่ของหลี่หยวนป้า ต่อให้เป็นโอนีลก็คงแกว่งได้ไม่นาน อย่าว่าแต่จะไปอาละวาดกวาดล้างศัตรูในสมรภูมิได้ทั่วทุกทิศเลย