เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 316 กลับเข้าสู่โลกย่อยอีกครั้ง
แสงอาทิตย์ยามเย็นช่วงสุดท้ายส่องลงบนทางเดินหินสีเขียว
ใต้ต้นดอกหอมหมื่นลี้ หลิงอู้ในชุดกระโปรงชาววังสีขาวนั่งตัวตรงอยู่บนม้านั่งหิน ดวงตามีรอยยิ้มบางๆ
จูเก่อหว่านซีหัวเราะเสียงใสจนตาหยี ทั้งสองกำลังคุยกันอย่างออกรส
“ออกจากการเก็บตัวแล้วสินะ!”
เจียงลั่วก้าวข้ามธรณีประตู เดินฉับๆ เข้ามาในลาน แล้วนั่งลงข้างเก้าอี้หิน
เขามองหลิงอู้แล้วบอกว่า “คงต้องเลื่อนการไปสำนักเขาหมอกวิญญาณออกไปสักหน่อยแล้ว!”
เดิมทีเขาวางแผนไว้ว่าพอนางออกจากการเก็บตัว ก็จะออกเดินทางไปสำนักเขาหมอกวิญญาณทันที
แต่พอคิดอีกที รอให้ทะลวงถึงขั้นหกก่อน แล้วนำวิธีเลี้ยงดอกสุญญตาให้เติบโตถึงขั้นหกไปเป็นของฝากตอนพบกัน น่าจะเหมาะกว่า
พอได้ยินอย่างนั้น ดวงตาของหลิงอู้ก็มีรอยยิ้มอ่อนโยน “ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้”