กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 308 ภูเขาเสวียนจ้ง
พอผ่านทุ่งหญ้ามา พื้นที่ชุ่มน้ำมืดครึ้มก็กว้างออกไปตรงหน้า อากาศชื้นแฉะอบอวลไปด้วยกลิ่นเน่าเปื่อย
บางครั้งก็มีฟองเหนียวหนืดผุดขึ้นมาจากใต้ผิวน้ำขุ่น แล้วแตกดัง “ปุด” พร้อมปล่อยกลิ่นเหม็นคาวชวนคลื่นไส้ออกมา
ทั้งสามเดินเลียบพื้นไป จู่ ๆ พื้นเลนทางซ้ายด้านหน้าก็ยุบเป็นรูขนาดเท่าหัวแม่มือหลายรู ลูกศรสีดำหลายดอกที่เปื้อนโคลนพุ่งแหวกอากาศออกมาดัง “ฟิ้ว” ตรงเข้าใส่ใบหน้าของทั้งสาม