กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 288 ที่มาของสำนักเขาหมอกวิญญาณ
เช้าวันต่อมา แสงอ่อนยามเช้าส่องเฉียงผ่านซี่หน้าต่างเข้ามา
หลิงอู้พลิกตัวอย่างเกียจคร้าน มือขาวนวลราวกับหยกวางเบา ๆ บนอกเจียงลั่ว ใบหน้ายังมีสีแดงระเรื่อหลงเหลืออยู่
ทั้งสองเป็นสามีภรรยากันมาหลายสิบปี แต่เพิ่งได้เข้าหอกันจริง ๆ เมื่อวานนี้เอง
“โลกมายาก็ยังมีจุดบกพร่องอยู่ดี จำลองรูปลักษณ์ได้ แต่จำลองความรู้สึกจริง ๆ ไม่ได้...”
เจียงลั่วนอนหนุนแขนตัวเอง มองยอดมุ้งด้วยสีหน้าที่ยังนึกถึงความสุขเมื่อคืน
“ตื่นแล้วหรือ?”
หลิงอู้เงยหน้าขึ้น ดวงตาฉ่ำวาวที่ยังงัวเงียมองมาทางเขา
“อืม!”
เจียงลั่วยิ้มอย่างอ่อนโยน โอบเอวเล็กของนางไว้เบา ๆ “จะนอนพักอีกหน่อยไหม?”