เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 260 ยี่สิบปีต่อมา
ฤดูใบไม้ผลิผ่านไป ฤดูใบไม้ร่วงมาเยือน เวลาผ่านไปไม่หยุด...
ในลานบ้าน ใบไม้แห้งสีเหลืองหมุนคว้างตามลมฤดูใบไม้ร่วง ก่อนจะค่อย ๆ ร่วงลงพื้น
เจียงลั่วมองใบไม้แห้งที่ร่วงลงมาแล้วก็อดนึกถึงวันเวลาที่ผ่านไปไม่ได้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะติดอยู่ที่ขั้นสี่นานถึงยี่สิบปี
เมื่อสิบแปดปีก่อน แม้เขาจะไม่ได้ตั้งใจเพิ่มพลังสมุทรจิต แต่เนตรชะตาก็ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของขั้นสี่โดยไม่รู้ตัว
แต่เขายังไม่มีเบาะแสของบุปผาผกผันเลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้าย ยังหาทรัพยากรที่ต้องใช้เลื่อนขั้นเนตรชะตาไม่ได้อีก
เจียงลั่วจึงอยู่เฉยต่อไปไม่ไหว ตัดสินใจออกเดินทางหาประสบการณ์
ตลอดหนึ่งปีเต็ม เขาเดินทางไปทั่วทุกมณฑลและทุกเมืองของต้าเหยียน
ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างเขาอีกแล้ว ตลอดทางเขาไม่ได้ข่าวของบุปผาผกผันเลย แถมสิ่งอื่นที่ได้กลับมาก็น้อยจนน่าใจหาย