กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 252 คนในเหมืองแร่หายตัวไป
เวลาผ่านไปเร็วมาก รู้สึกเหมือนหิมะเพิ่งตกไปได้ไม่นาน ดอกไม้ป่าบนเขาหลังจวนก็เริ่มผลิดอกตูมกันอีกแล้ว
เจียงลั่วยืนอยู่ในลาน หรี่ตามองท้องฟ้าเล็กน้อย
ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยง ข้างนอกแดดจัด แต่ในลานยังมีหมอกปราณวิญญาณหนาทึบลอยคลุ้งเหมือนตอนเช้า
จู่ๆ เขาก็หันไปมองทางเรือนที่พ่อแม่พักอยู่ ปราณวิญญาณตรงนั้นกำลังไหลทะลักลงไปด้านล่างอย่างบ้าคลั่ง ราวกับกระแสน้ำวนเชี่ยวกรากใต้ทะเล
เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปทางนั้น
หลี่หรูซวงนั่งอยู่บนเก้าอี้หินในลานชั้นใน มองพายุหมุนปราณวิญญาณเหนือห้องลับ
“ในที่สุดท่านพ่อก็ก้าวผ่านขั้นนี้เสียที...”