กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 241 จุดสูงสุดของขั้นสี่
สองแม่ลูกนั่งอยู่บนม้านั่งหินในลาน รอบตัวเป็นป่าไผ่ที่ขึ้นหนาทึบ พอลมอ่อนพัดผ่าน ใบไผ่ก็ส่งเสียงดังซู่ซ่า
หลังจากคุยเล่นกันได้พักหนึ่ง เจียงลั่วก็ถามเสียงเบาว่า “ท่านแม่มีเมล็ดวิญญาณบัวกระบี่เงามายาอยู่กับตัวหรือไม่?”
“เจ้าจะใช้หรือ?”
หลี่หรูซวงชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะพลิกฝ่ามือเบา ๆ กล่องไม้หน้าตาเก่าแก่ใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนมือ
“ตากับยายของเจ้าให้มา แม่เห็นเจ้าปลูกบุปผาถันเร้นจันทร์ไปแล้ว เลยไม่ได้เอาออกมาให้”
หลี่หรูซวงเลื่อนกล่องไม้ไปตรงหน้าเขา
เจียงลั่วรับกล่องมา ทำท่าเหมือนอยากพูดอะไร แต่ก็ไม่ได้พูด