กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 229 เจียงเย่นำของวิเศษกลับมา
ท้องฟ้าดูต่ำลง เมฆสีเทาหม่นลอยกดต่ำจนเหมือนจะทับลงมา
พอเดินออกจากเนตรพันกล ลมเย็นที่พัดเอาความชื้นมาด้วยก็ปะทะสาบเสื้อของเจียงลั่ว
เขากระชับคอเสื้อ แล้วเดินไปตามถนนปูหินมุ่งหน้าเข้าเมือง
หลังเลี้ยวผ่านตรอกมาหลายสาย เขาก็เห็นอาคารไม้สามชั้นหน้าตาเก่าแก่ เหนือประตูมีป้ายตัวใหญ่เขียนว่า “หอม่ออวิ้น”
เจียงลั่วผลักประตูเข้าไป ในร้านหนังสือมีแสงค่อนข้างสลัว ชั้นหนังสือไม้จันทน์หลายแถวตั้งเรียงอย่างเป็นระเบียบ แต่ละชั้นอัดแน่นไปด้วยตำราสารพัดชนิด
ตรงมุมร้าน เถ้าแก่ชราที่ทั้งผมและหนวดเคราขาวโพลนกำลังเปิดดูสมุดบัญชีใต้แสงตะเกียงน้ำมัน
พอเห็นคนเข้ามา เขาก็เพียงพยักหน้าให้นิดหนึ่ง แล้วก้มหน้าทำงานต่อ