กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 218 ศาสตราจักรพรรดิ
เจียงลั่วก้าวขึ้นบันได กำลังจะขึ้นไปชั้นสอง...
จู่ๆ ความเย็นเยียบก็แล่นจากสันหลังขึ้นมาถึงท้ายทอย จนเขาขนลุกไปทั้งตัว...
รูม่านตาของเจียงลั่วหดวูบ เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นด้วยคอที่แข็งเกร็ง
บนชานพักบันไดชั้นสอง มีหรูอี้หยกสีขาวนวลทั้งชิ้นลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
“นี่มัน...”
ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง เขาเผลอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
เนื้อหยกของหรูอี้เนียนนุ่มเป็นเงาคล้ายมันแพะ บนผิวมีแสงเรืองรองคล้ายแสงจันทร์ไหลวนอยู่
ส่วนหัวที่มีรูปทรงคล้ายก้อนเมฆปล่อยกลิ่นอายออกมาเพียงไม่กี่สาย ก็ฉีกมิติรอบๆ ขาดได้ง่ายๆ ราวกับเป็นกระดาษบางๆ จนเกิดเป็นหลุมดำที่บิดเบี้ยวอยู่ตลอดเวลา
“เอื๊อก...”