เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 210 กลิ่นอายของสมบัติ
หลังจากสองแม่ลูกออกไปแล้ว หลี่เฮ่อก็ส่งสัญญาณให้เจียงลั่วนั่งบนเก้าอี้พนักสูงที่มีที่เท้าแขนด้านข้าง ก่อนจะลดเสียงพูดว่า “อู๋ชิงเยี่ยน ผู้ว่าการหานโจว ดำรงตำแหน่งมาเกือบสามสิบปีแล้ว”
ตามกฎของราชสำนัก ขุนนางระดับสูงในหัวเมืองจะรับตำแหน่งอยู่ที่เดียวเกินสามสิบปีไม่ได้
หานโจวเป็นดินแดนหนาวจัดและกันดาร ผู้ว่าการส่วนใหญ่จึงเลื่อนขึ้นมาจากขุนนางในพื้นที่
“ข้าเป็นรองผู้ว่าการ เดิมทีมีโอกาสรับตำแหน่งต่อมากที่สุด อีกทั้งยังจัดการเรื่องเส้นสายในราชสำนักเรียบร้อยแล้ว”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็ยิ้มขื่น “ดูท่าเรื่องครั้งนี้คงพุ่งเป้ามาที่ตำแหน่งผู้ว่าการ”
เจียงลั่วครุ่นคิดแล้วพูดว่า “อีกฝ่ายคิดจะทำให้ดูเหมือนท่านป่วยตาย ถ้าคำสาปนั่นไม่ได้จงใจออกฤทธิ์อย่างช้า ๆ เกรงว่า...”
เขาพูดไม่จบ แต่ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว
โรคภัยของคนทั่วไปทำอะไรผู้ฝึกยุทธ์ไม่ได้ แต่เวลาฝึกวิชา การเกิดธาตุไฟเข้าแทรกหรือฤทธิ์ยาตีกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก บางครั้งจึงมีคนเสียชีวิตกะทันหันขึ้นมา