กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 171 วังใต้ดิน
ลมทะเลเค็ม ๆ พัดพากลิ่นไหม้จากภูเขาไฟระเบิดลอยไปทั่วผืนน้ำ
เวลาผ่านไปสองวัน
เสาไฟยักษ์ที่เคยพุ่งสูงเสียดฟ้าตรงกลางภูเขาไฟ ตอนนี้ลดระดับลงมาอยู่ใต้ผิวน้ำแล้ว เหลือเพียงคลื่นขุ่นที่ม้วนตัวกับไอร้อนที่ลอยขึ้นมา บอกให้รู้ว่าหลายวันก่อนมันเคยปะทุรุนแรงแค่ไหน
ทุกครั้งที่เจียงลั่วว่ายไปได้ระยะหนึ่ง เขาจะสุ่มเลือกจุดแล้วเก็บสายแร่ที่มีประกายโลหะเข้าแหวนเก็บของ ทำซ้ำไปเรื่อย ๆ อย่างคล่องมือ
“ทำไมเจ้าถึงช้ากว่าข้าอีกล่ะ?”
เสียงใสกังวานเหมือนกระดิ่งเงินดังผ่านน้ำทะเลมา เย่หลานโยวพ่นฟองน้ำอยู่ราวกับนางเงือกที่แหวกว่ายอย่างคล่องแคล่ว เส้นผมพลิ้วไปตามกระแสน้ำ