ตอนที่ 150 ต้นชาในแดนลับ

ตอนที่ 150 ต้นชาในแดนลับ

เจียงลั่วยื่นนิ้วไปหยิบเศษหินที่ถูกกัดกร่อนขึ้นมานิดหนึ่ง แล้วขยี้เบา ๆ ปลายนิ้วรู้สึกร้อนเล็กน้อย “ของเหลวในตัวมันมีพิษ แถมยังกัดกร่อนได้ด้วย...”

เจียงลั่วค่อย ๆ ลุกขึ้น แล้วกวาดตามองไปรอบถ้ำ

ในถ้ำแทบไม่มีอะไร ผนังหินรอบด้านขรุขระไม่เรียบ และมีกลิ่นคาวเหม็นเฉพาะตัวของสัตว์อสูรลอยอบอวลอยู่

ปกติรังของสัตว์อสูรมักจะมีสมบัติซ่อนอยู่บ้าง แต่ถ้ำนี้มีเพียงมูลสัตว์อสูรกองหนึ่งที่ส่งกลิ่นเหม็นอยู่ตรงมุม นอกนั้นก็ไม่มีอะไรเลย

เจียงลั่วยังไม่เลิกค้นหา เขาเดินสำรวจในถ้ำอย่างละเอียด

ในที่สุดเขาก็พบใยแมงมุมที่ขาดอยู่เส้นหนึ่ง ยาวราวหนึ่งนิ้วมือ ตรงริมผนังถ้ำด้านหนึ่ง