ตอนที่ 142 ลมเริ่มก่อตัว

ตอนที่ 142 ลมเริ่มก่อตัว

ราชครูหยางฮ่าวนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ไม้หนานแกะสลัก เขาอยู่ในวัยชราแล้ว ผมสีเงินทั้งศีรษะหวีไว้อย่างเรียบร้อย ไม่มีสักเส้นหลุดลุ่ย บนใบหน้ามีริ้วรอยลึกที่กาลเวลาทิ้งไว้

หยางฮ่าวดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ภายในห้องเงียบสนิท

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาเอียงตัวเล็กน้อย ใช้นิ้วคลำเบา ๆ ไปตามที่วางแขนเก้าอี้ ไม่รู้ว่ากดโดนกลไกที่ซ่อนอยู่ตรงไหน

เสียงสั่นไหวเบา ๆ ดังขึ้นในห้องหนังสือ เก้าอี้ทั้งตัวค่อย ๆ จมลงใต้ดินจนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ในลานจวนราชครู บ่าวชราคนหนึ่งแต่งตัวเรียบง่ายกำลังก้มหน้ากวาดพื้น หลังของเขาค่อม เคลื่อนไหวเชื่องช้า แววตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า