ตอนที่ 139 ประตูเมืองที่มีทหารเฝ้าแน่นหนา

ตอนที่ 139 ประตูเมืองที่มีทหารเฝ้าแน่นหนา

แสงแดดลอดช่องใบไม้ลงมาเป็นหย่อม ๆ ในถ้ำอันเงียบสงบ

เจียงลั่วมองดาบยาวในมือที่เขาใช้เวลาหลอมปรับแต่งมาตลอดคืน

ดาบยาวที่เดิมดูหยาบ ๆ เปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ ผิวดาบกลายเป็นสีดำหม่น ไม่ใช่ดำสนิทเรียบ ๆ แต่เป็นสีดำเข้มที่มีประกายซ่อนอยู่

เมื่อแสงตกกระทบ ประกายบนตัวดาบก็วูบไหวให้เห็นเป็นระยะ

เขาจับด้ามดาบ สัมผัสถึงน้ำหนักที่หนักแน่น แล้วลองกวัดแกว่งดูสองสามที ดาบยาวกลับเคลื่อนไหวได้เบาคล่องอยู่ในมือ ควบคุมได้ดั่งใจราวกับเป็นส่วนหนึ่งของแขน

เจียงลั่วยิ้มอย่างพอใจ ก่อนลุกขึ้นบอกเจียงซีว่า “ไป กลับเมืองเทียนเชวี่ยกัน...”