กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 126 ปัญหาของต้นกุ้ยวังจันทรา
หลังผ่านค่ำคืนอันเร่าร้อน เจียงลั่วก็ค่อย ๆ ตื่นขึ้นรับแสงยามเช้า
เขาขยับตัวตะแคงเล็กน้อย เส้นผมดำสนิทของหญิงงามในอ้อมกอดสยายลงมาราวกับสายน้ำตก
จูเก่อหว่านซีปรือตาขึ้นอย่างงัวเงีย ดวงตาฉ่ำวาวราวกับผิวน้ำในฤดูใบไม้ผลิที่มีแสงสะท้อนระยิบระยับ
พอนึกถึงความหวานชื่นเมื่อคืน ใบหูของนางก็แดงลามไปถึงแก้มทันที ดูคล้ายดอกท้อที่เพิ่งบานบนกิ่งในฤดูใบไม้ผลิ
นางหดตัวเข้าไปในผ้าห่มตามสัญชาตญาณ มือทั้งสองขยุ้มชายผ้าห่มแน่นโดยไม่รู้ตัว สีหน้ามีแต่ความเขินอายที่ปิดไม่มิด
เจียงลั่วยิ้มแล้วพูดเบา ๆ ว่า “ยังเช้าอยู่เลย พักอีกหน่อยเถอะ...”
“อืม...”
จูเก่อหว่านซีตอบเสียงนุ่ม แล้วมุดเข้าไปในผ้าห่มอีกนิด