ตอนที่ 92 ดักฆ่ากลางทาง

ตอนที่ 92 ดักฆ่ากลางทาง

หลังแยกย้ายกับทุกคนแล้ว

เจียงลั่วก็ขี่ม้ามุ่งหน้าไปทางน้ำตกเทียนชิงอย่างสบาย ๆ...

ตลอดทาง ท้องฟ้าในฤดูใบไม้ร่วงปลอดโปร่ง อากาศเย็นสบาย...

แนวเขาค่อย ๆ เลือนรางลง ดูคล้ายภาพวาดหมึกที่สวยงามภาพหนึ่ง

หลังเดินทางมาได้หนึ่งวัน เจียงลั่วก็ออกมาไกลจากเขตหอศาสตราพิสดารแล้ว

ตรงหน้าเป็นที่ราบกว้าง...

สองข้างทางมีทุ่งหญ้าเขียวกว้างสุดสายตา ต้นหญ้าไหวเบา ๆ ตามแรงลม

ในอากาศมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวของหญ้าสดลอยมา

เจียงลั่วกระตุกบังเหียนเบา ๆ แล้วลงจากหลังม้า เขาตบคอม้าเบา ๆ “ไปหาอะไรกินเองเถอะ...”