กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 65 แขกยามดึก
คืนนั้น เจียงลั่วพักค้างคืนที่หอจตุรสมุทร
ดึกแล้ว แสงจันทร์ส่องผ่านซี่หน้าต่างเข้ามาในห้อง ทาบทุกอย่างด้วยแสงสีเงินขาว
เจียงลั่วนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง หลับตาปรับลมหายใจ กระแสพลังรอบตัวกลมกลืนไปกับความมืดของค่ำคืน
เพิ่งพ้นตีสามมา เป็นช่วงที่คนเราอ่อนล้าที่สุดในรอบวัน
ทั่วทั้งหอจตุรสมุทรเงียบสนิท มีเพียงเสียงแมลงร้องแว่วมาเป็นครั้งคราว
คนปิดหน้าคนหนึ่งกระโดดข้ามกำแพงเข้ามา ตัวเบาราวกับใบไม้ที่ลอยล่อง ท่าทางคล่องแคล่วชำนาญ ดูเหมือนจะรู้ผังของหอจตุรสมุทรเป็นอย่างดี
เขาตรงไปยังเรือนพักที่มีลานส่วนตัวของเจียงลั่วอย่างคุ้นทาง ฝีเท้าเงียบกริบ ดูราวกับภูตผี
คนปิดหน้าแนบตัวกับประตู มองเข้าไปในห้องผ่านช่องประตูแวบหนึ่ง