กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 52 ดอกวัชระก็เป็นผู้ผูกพันเช่นกัน
พอออกจากเขาหลังจวน เจียงลั่วก็ฮัมเพลงเดินกลับมาที่เรือน
หลังสั่งงานหลีเอ๋อร์ไปเล็กน้อย เขาก็กลับเข้าห้องแล้วเปิดกล่องไม้ที่ท่านปู่ให้มา
เมล็ดวิญญาณดอกวัชระวางนิ่งอยู่กลางกล่องไม้ ดูคล้ายเมล็ดถั่วที่ทำจากทองคำ
เจียงลั่วหยิบซิงลั่วออกมา เก็บลมปราณแท้ในร่าง แล้วใช้ปลายมีดกรีดฝ่ามือจนเป็นแผล เลือดสดไหลซึมออกมา
พลังชีวิตไหลเวียนเพียงเล็กน้อย แผลจากคมมีดก็สมานตัวอย่างรวดเร็ว เหลือแค่เลือดที่ขังอยู่ในอุ้งมือเล็กน้อย
“ฟื้นตัวได้เร็วจนน่ากลัวจริง ๆ!”
เจียงลั่วอุทานเบา ๆ ด้วยความทึ่ง เวลาต่อสู้เขาแทบไม่ต้องห่วงเรื่องบาดเจ็บเลย แม้แต่ยารักษาแผลก็ยังประหยัดไปได้
เขาหยิบเมล็ดวิญญาณดอกวัชระออกจากกล่อง แล้วแช่ไว้ในเลือดสด