กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 22 เมล็ดวิญญาณสุดอ่อนแอ
“เอ๊ะ!”
เจียงลั่วเลิกคิ้วเล็กน้อย เมื่อครู่เขามัวแต่ดูการต่อสู้ เลยไม่ได้สังเกตความเปลี่ยนแปลงในตัวเอง
เขาตรวจดูภายในตันเถียน พบว่าหลังจากบุปผาถันเร้นจันทร์เติมลมปราณแท้ให้เล็กน้อยแล้ว มันก็ไม่ได้หยุดพัก แต่ยังดูดซับปราณวิญญาณฟ้าดินต่อ ใบเลี้ยงใบที่สามกำลังค่อย ๆ เติบโต
‘กลับไปก็กินยาได้อีกแล้ว’
เจียงลั่วดีใจขึ้นมา ก่อนหน้านี้เขาไม่แน่ใจว่าบุปผาถันเร้นจันทร์ต้องพักนานแค่ไหน ตอนนี้จึงหายกังวลเสียที
ทุกคนพักอยู่ตรงนั้น ส่วนคนตัดฟืนผู้นำทางก็เดินไปมาระหว่างศพอย่างคล่องแคล่ว ลงมือซ้ำทีละศพให้แน่ใจว่าตายสนิท พร้อมกับค้นดูว่ามีข้าวของอะไรติดตัวอยู่บ้าง
คล่องเสียจนเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้