กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 20 ความแข็งแกร่งของบุปผาถันเร้นจันทร์
“ฆ่าคนครั้งแรก รู้สึกยังไงบ้าง?”
เจียงอู๋จี้เดินมาอยู่ข้างเจียงลั่ว กวาดตามองศพไร้หัวทั้งสามด้วยสีหน้าเฉย ๆ ราวกับทั้งหมดนี้เป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน
“ก็เหมือนจะไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษขอรับ”
เจียงลั่วก้มมองดาบยาวในมือ บนคมดาบยังมีหยดเลือดที่ไม่แห้งติดอยู่สองสามหยด
เขานึกว่าตัวเองจะคลื่นไส้จนอาจถึงขั้นอาเจียน แต่กลับไม่มีอาการพวกนั้นเลย ใจเขาสงบกว่าที่คิดไว้มาก
อาจเป็นเพราะฝึกยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก เลือดลมจึงแข็งแรง เขาถึงไม่รู้สึกอึดอัดหรือไม่สบายตัวเลยสักนิด
กลับเป็นการต่อสู้เมื่อครู่ที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนฝัน จนตอนนี้ก็ยังงง ๆ อยู่
เขาถามด้วยน้ำเสียงแห้งผากเล็กน้อย “ทำไมพวกนั้นถึงอ่อนแอขนาดนี้?”