กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 10 ก้าวเข้าสู่ระยะต้นกล้า
แสงแดดลอดผ่านปุยเมฆ ส่องเฉียงผ่านหน้าต่างไม้แกะสลักเข้ามาในห้องที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศหวานชื่น
มุ้งโปร่งสีแดงไหวเบา ๆ ข้างในมุ้งอุ่นสบาย
“อื้อ...”
แขนขาวนวลข้างหนึ่งยื่นออกมาจากผ้าห่มแพรลายเมฆสีแดงสด หลีเอ๋อร์ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ก็เห็นดวงตาคู่หนึ่งกำลังมองนางด้วยแววตายิ้มแย้ม
“อ๊ะ!”
นางรีบมุดหัวกลับเข้าไปในผ้าห่ม พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนก็หน้าแดง หัวใจเต้นรัวขึ้นมา
“หลีเอ๋อร์ เจ้ามีแผลอยู่ วันนี้พักให้เต็มที่เถอะ!”
เจียงลั่วทำหน้าล้อเลียน
เมื่อคืนหลีเอ๋อร์มาอุ่นเตียงให้ คนฝึกยุทธ์เลือดลมร้อนแรงอยู่แล้ว ข้ามโลกมาสิบหกปี ในที่สุดเจียงลั่วคนนี้ก็ได้ลิ้มรสอาหารจานเด็ดอีกครั้งเสียที