กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่เสิ่นหลิง...”
เย่าเย่ามองไปทางนั้นอย่างไม่สบายใจ ตลอด 5 ปีที่ผ่านมา ลู่จือเหมยไม่เคยคิดจะส่งเธอไปโรงเรียนอนุบาลเลย เธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรถึงจะเป็นเพื่อนกับเด็กคนอื่นได้
เสิ่นหลิงย่อตัวลงอย่างจนใจ แล้วหยิกแก้มน้อย ๆ น่ารักของเธอ “ถ้ามีเพื่อนที่โรงเรียนอนุบาลรังแกเธอ ก็มาบอกพี่นะ”
กลัวว่าการปฏิเสธน้ำใจของท่านน้ากับพี่ชายจะทำให้ทั้งคู่เสียใจ ต่อให้กลัวแค่ไหน เย่าเย่าก็ยังตอบตกลงอย่างระมัดระวัง เพียงแต่มือเล็กทั้งสองข้างกำมือเสิ่นหลิงไว้แน่น
เสิ่นหลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย มองเห็นความหวาดกลัวในแววตาของเย่าเย่า แต่กลับไม่รู้ว่าควรปลอบเธออย่างไร