กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
ตอนที่ 0045
เข้าสู่รอบที่สาม
“สุราเข้าสู่ลำไส้ที่โศกเศร้าไร้น้ำตา”
“โลหิตลุกโชนในสมรภูมิที่ไร้จุดจบ”
“ม้าเหล็กควบทะยานคำรามกึกก้อง”
“……”
“ค่ำคืนสารทฤดูจุดพลทหารหน้ากระโจม” เมื่อถังเหยียนต่อบทกวีที่มีความหมายลึกซึ้งได้อีกครั้ง สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย สายตาที่มองถังเหยียนเริ่มเปลี่ยนไป เจ้านี่ถูกยึดร่างไปแล้วหรือ บทกวีนี้ควรจะออกมาจากปากของเขาอย่างนั้นหรือ?
……
“ถอนใจจันทร์กระจ่างยามเต็มดวงยามเว้าแหว่งไม่แน่นอน” เมื่อบทกวีเก้าคำหลุดออกมาจากปากของหลิ่วไห่เหลียน คนรอบข้างก็เริ่มรู้สึกลำบากใจ ก่อนหน้านี้เหลือผู้เข้าแข่งขันเพียงเจ็ดคน ทันใดนั้นก็มีอีกสามคนที่ต้องถอนตัวออกไป
“มองทะเลกว้างกระแสน้ำขึ้นลงพาให้เศร้าหมอง” ถังเหยียนต่อบทกวีอีกประโยค