ตอนที่ 0006

ตอนที่ 0006

ชิงไหวชิงพริบ

“ไอ้หนู บทกวีนี้เจ้าเป็นคนเขียนจริงหรือ” ท่านปู่ถังเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ ทว่าในแววตาไม่อาจปิดบังความคาดหวังเอาไว้ได้

“แหะๆ นั่นเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว” ถังเหยียนหัวเราะ

“โอ้โห พอชมเข้าหน่อยก็ทำเป็นได้ใจ พูดความจริงมาเดี๋ยวนี้!” ท่านปู่ถังไม่เกรงใจ เอื้อมมือบิดหูถังเหยียนแล้วคาดคั้น

ถังเหยียนรู้สึกน้อยใจ โลกนี้มันเกิดอะไรขึ้น ถึงกับไม่ให้คนพูดความจริงแล้วหรือ

“เบาหน่อยๆ ข้าบอกแล้ว ข้าบอกแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ข้าบังเอิญพบกับบัณฑิตยากจนผู้หนึ่ง เห็นว่าเขาแต่งบทกวีนี้ได้ไม่เลว จึงขอซื้อมา