ตอนที่ 158 สามพันล้านจมสู่ทะเล ในที่สุดเธอก็ตาสว่าง

ตอนที่ 158 สามพันล้านจมสู่ทะเล ในที่สุดเธอก็ตาสว่าง

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหมอกบางท่ามกลางขุนเขาและผืนป่า ทอดลงสู่ระเบียงของคฤหาสน์

ผืนป่าบนภูเขาหลังฝนตกมีอากาศสดชื่น เงียบสงบจนทำให้ผู้คนรู้สึกสบายใจ

เซี่ยอวี่ถังตื่นแต่เช้าตรู่

เธอไม่ได้ลงไปชั้นล่าง เพียงสวมชุดคลุมนอน ยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ หน้าหน้าต่างกระจกเต็มบานของห้องนอนชั้นสอง

นอกหน้าต่าง บรรดาผู้คุ้มกันที่ลู่ว่างเพิ่งระดมพลมาใหม่ต่างสวมเครื่องแบบสีดำเหมือนกัน กระจายตัวกันอยู่ตามมุมต่าง ๆ ของคฤหาสน์เป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย พวกเขาเดินลาดตระเวนระแวดระวัง ราวกับกำแพงเมืองอันเงียบงันและมั่นคงแข็งแกร่งสายแล้วสายเล่า

คฤหาสน์ที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าเขาหลังนี้ ถูกลู่ว่างสร้างให้กลายเป็นเกาะลอยน้ำที่มั่นคงประหนึ่งปราการเหล็ก ตัดขาดเธอจากลมฝนในโลกภายนอก

ในใจเธออบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย ทว่าสิ่งที่ตามมากลับเป็นความรู้สึกหนักอึ้งอันเป็นภาระ

ลู่ว่างทำให้เธอมากเกินไปแล้ว

มากจนทำให้เธอรู้สึกว่า ตัวเองเป็นเสมือนหลุมดำที่คอยดึงคนรอบกายเข้าไปในวังวนลึกสุดหยั่งไม่หยุดหย่อน