กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 139 หวานได้ไม่ทันไร คนบ้าในเงามืดก็สติแตกยับเยิน
เมื่อเผชิญหน้ากับดวงตาคู่นั้นของลู่ว่างที่ราวกับสามารถล่วงรู้ทุกสิ่ง เซี่ยอวี่ถังไม่ได้เลือกที่จะปิดบังหรือหลบเลี่ยง
เธอรู้ดีว่าความกังวลของลู่ว่างไม่ใช่เรื่องไร้มูล และความดื้อรั้นบ้าคลั่งของเซียวเฉินยวนก็ไม่อาจอธิบายให้กระจ่างได้ในคำสองคำ
เธอละสายตาจากกระดูกนิ้วมืออันแปลกประหลาดนั้นอย่างสงบนิ่ง แล้วมองไปยังลู่ว่างด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ก่อนหน้านี้เพราะเรื่องพ่อแม่บุญธรรมของฉัน ฉันเผลอไปล่วงเกินเซียวเฉินยวนเข้า ต่อมาเขาคิดจะหาเรื่องเล่นงานฉัน ฉันจึงทำข้อตกลงครึ่งเดือนกับเขา”
“เมื่อถึงกำหนดเวลา ยอมให้เขาจัดการตามใจชอบ”
คำสี่คำที่ว่า “ยอมให้เขาจัดการตามใจชอบ” นั้นเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยอันตรายที่ชวนให้ขนหัวลุก