กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 135 ความลำเอียงของเขาเป็นที่รู้กันทั่ว
ซูเจี้ยนอันนิ่งเงียบ คิ้วขมวดมุ่นเป็นร่องลึก
มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าหลายปีมานี้พวกเขาเลี้ยงดูซูหว่านฉิงมาดั่งลูกสาวครึ่งคน ตอนนี้พอจะต้องตัดขาดกันจริง ๆ ในใจก็ราวกับถูกเฉือนเนื้อออกไปก้อนหนึ่งเช่นกัน
ทว่าพอคิดถึงเรื่องที่เธอทำลงไป ความใจอ่อนนั้นก็ถูกกดทับลงไปในชั่วพริบตา
“เธอยังมีหน้ามาพูดถึงความผูกพันอีกเหรอ” น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยคำว่า “ขับออกจากตระกูลซู” ออกมาอีก
เมื่อซูหว่านฉิงเห็นว่าเริ่มมีทางรอดก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้น โขกศีรษะลงกับพื้นทีละครั้ง ไม่นานหน้าผากก็แดงเป็นปื้น
“ฉันรู้ว่าฉันทำผิดต่อพวกคุณ ทำผิดต่อแม่ ฉันยินดีทำทุกอย่างเพื่อชดใช้ ขอร้องให้โอกาสฉันอีกสักครั้งเถอะ...ฉันไม่ขอทรัพย์สิน ไม่ขอสถานะ ขอเพียง...ขอเพียงแค่อย่าไล่ฉันออกจากบ้านหลังนี้เลย”