ตอนที่ 125 บุตรคนนี้ช่างเหมือนคุณนายตอนสาวจริง ๆ

ตอนที่ 125 บุตรคนนี้ช่างเหมือนคุณนายตอนสาวจริง ๆ

น้ำเสียงของเธอราบเรียบมาก ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเองแม้แต่น้อย

ยามที่เสียงท้ายประโยคเงียบลง แม้แต่ระลอกคลื่นอารมณ์ส่วนเกินสักนิดก็ไม่มี

ทว่าลู่ว่างกลับสัมผัสได้ว่า ภายใต้ท่าทางที่ดูผ่อนคลายของเธอนั้น ซุกซ่อนความระแวดระวังที่ยากจะหยั่งถึงเอาไว้

ความระแวดระวังนั้นมิได้แสดงออกทางสีหน้า แต่แทรกซึมอยู่ในทุกท่วงท่าแห่งการนั่งตัวตรงของเธอ

หางตาของเขาเหลือบมองมือที่วางอยู่บนหัวเข่าของเธอ ข้อนิ้วเกร็งแน่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะคลายออกอย่างรวดเร็ว คล้ายกำลังสะกดกลั้นสิ่งใดอยู่

รถแล่นเข้าสู่ถนนใต้ร่มไม้อย่างนุ่มนวล เงาไม้สองข้างทางค่อย ๆ พาดผ่านกระจกรถไปอย่างช้า ๆ

แสงแดดถูกกิ่งและใบไม้ตัดทอนจนกลายเป็นจุดประกายแสงละเอียด สาดกระทบลงบนเสี้ยวหน้าของเธอทีละน้อย แล้วก็เลือนหายไปในพริบตา